De weg van het Licht

Herinner je wie je werkelijk bent

 
                      EEN DIEP VERTROUWEN


                              21 NOVEMBER 2019


Het is donderdag 21 november 2019 en ik werd vanmorgen wakker uit een rare droom:

Ik sta vooraan in een soort kerkzaal en het is de bedoeling dat ik de mensen een channeling ga voorlezen, geheel onverwacht. Iemand reikt mij een stapeltje papieren aan en ik herken één van mijn eigen channelings. Er gebeurt van alles, het is heel onrustig in de zaal, mensen lopen heen en weer en ik probeer een begin te maken met het lezen van de eerste pagina. Maar dan blijkt dat alle papieren door elkaar liggen en ik kan er geen touw meer aan vastknopen, de mensen natuurlijk ook niet. Ik probeer nog van losse flarden een verhaal te maken maar hoezeer ik mijn best ook doe, ik kom er niet in. De kracht van de woorden komt niet tot uiting.


Ik word wakker en zit nog zó in de energie van de droom, dat ik besluit om alles opzij te schuiven en me te richten op het schrijven van een nieuwe channeling. Eerst maar even de vraag die als eerste in mij op komt:

Wat is de diepere betekenis van deze, aan de ene kant fijne, maar ook rare en een beetje onbevredigende droom?


Poes Kiki ligt bij me op tafel, half op mijn schrijfblok, zo lief. Ik word stil en wacht …

Er komt nog een vraag in me op: Is deze droom alleen voor mij bedoeld of dient de betekenis ervan een groter geheel?


K./I.H.R.: De droom staat symbool voor de tijd waarin jullie nu leven:

Het oude, het traditionele, dat wat er altijd al was, hoe je het altijd al deed, werkt niet meer. Het is tijd voor vernieuwing, voor een werkelijke overgang naar het hart-gedragen bewustzijn op Aarde.


De tijd is rijp. Een grote groep mensen draagt al zo de energie van de Nieuwe Aarde in zich, een steeds groter wordende groep mensen zal zich hierin herkennen. Deze herkenning zorgt voor een gevoel van blijdschap: Ja! Dit voel ik! Ja, hiervoor ben ik op Aarde gekomen!


Maar tegelijkertijd is een vage onrust voelbaar: Maar hoe dan? Doe ik wel genoeg? Is het werkelijk waar? Mag ik wel vertrouwen op mijn gevoelens? Houd ik mijzelf niet voor de gek?


En juist deze laatste gevoelens zorgen ervoor dat de stroming in jou vertraagt, soms even stagneert, want een diep vertrouwen is nodig, is onontbeerlijk om een lichtbrenger op Aarde te zijn.


Er is ook zoveel ruis, zoveel afleiding, de wereld staat op zijn kop! Berichten met een negatieve ondertoon hebben de overhand. Het lijkt wel of al het jarenlange werk van bewustzijn brengen op Aarde teniet wordt gedaan door alle zwaarte en negativiteit. 


Dit resoneert ook in jou. Natuurlijk raakt het je. Je moet wel onder een diepe deken verstopt in een hol verblijven wil je niet iets of bijna alles meekrijgen van dat wat er zich op Aarde afspeelt.


Weet dan ook dat het echt bij jou begint, bij jouw geloof in beter, bij jouw hoop op vrede, bij jouw vertrouwen in je eigen licht.

Dat licht mag nóg dieper geaard worden, mag nóg meer verankerd worden in jouw Zijn hier op Aarde 

Zodra jij voelt en weet dat dit ook jouw bedoeling is, zal dit moeitelozer gaan. Dan zal je ervaren dat jouw innerlijke lichtverbinding, de verbinding met jouw Bron die er altijd is, ook de verbinding met ons ‘lichter’, gemakkelijker zal maken. Via jouw innerlijke licht staan wij altijd tot je beschikking. Je hoeft het echt niet alleen te doen, engelenlegioenen, Herrezen Meesters, lichtwezens van overal vandaan wachten op jouw vertrouwen in je eigen lichtkracht.


Nodig ons uit om je innerlijk te begeleiden. Zodra wij voelen dat jij er bent, dat jouw JA weerklinkt in de lichtvelden, zal het nog veel meer gaan stromen, gaan bruisen, gaan gebeuren.

In jouw droom wacht ‘de wereld’ (de mensen in de zaal) af. De boodschap is nog niet voldoende uitgelijnd, aangescherpt, de losse eindjes mogen samenkomen in één geheel.


Dan zal er aandacht zijn.

Dan wordt de toeschouwer getriggerd:  Wacht, luister! Dit gaat over mij! 

Dit wil ik horen, dit resoneert diep binnen in mij, op een level waar ik maar zelden aandacht voor heb. Op het level van de innerlijke stem, die zo vaak spreekt, maar even zo vaak niet wordt gehoord…

Dan zullen deuren geopend worden, dan zullen harten worden geraakt. Dan zal jij die dit leest voelen: nu knopt het, dít is wat ik hier kom doen:

Liefde brengen op Aarde, verbindingen tot stand brengen, licht uitstralen en daarmee raken wie geraakt wil worden.


En dit alles gebeurt niet vanuit het ego, van uit een drang naar bekendheid, naar ‘gezien worden’, maar vanuit een diep vertrouwen dat jij het waard bent om jouw licht te delen met de wereld.


Op welke manier dan ook: als therapeut, als onderwijzer, in de verpleging, als mantelzorger, als kok van verantwoord bereide maaltijden, met respect voor dier en natuur, als masseur, coach, als schrijver, journalist enz., enz. Als je jouw licht durft te laten zien en durft te delen met de wereld, zal dit voelbaar worden in wát je ook doet.

foto: Unsplash Achal-lal-Eznmy

Loop dan jouw levensweg op Aarde

En weet bij elke stap die je zet:

Ik ben het waard.

Mijn voetafdrukken laten een spoor van licht na.

Licht dat mensen mag raken in hun hart, in hun ziel,

zodat ook zij voelen en weten:

Ook ik mag er zijn.

Ook ik kom de wereld iets brengen.


Het begint bij jou.

Bij de erkenning van jouw innerlijke lichtbron,

bij het diep doorvoelen van jouw missie.

Het vertrouwen dat het nu mág,

dat het nu de tijd is om te gaan stralen.

Om, waar je ook gaat, een lichtend voorbeeld te zijn,

van geaarde liefde en kracht,

van een rotsvast vertrouwen in jezelf.


Jij laat je niet meer omverblazen!

Jij staat als een rots,

onwankelbaar, gevoed vanuit Moeder Aarde,

in verbinding met het Licht via jouw Bron.

Straal dan, leef en deel.

Zie de ander met compassie-volle ogen.

Voel waar jij nodig bent.

Wat mag jij de aarde brengen?

Vorm een groep vol liefde om je heen,

samen sta je sterk.

Het ego mag verstillen, het hart mag spreken.

Wij sterken jullie in je vertrouwen,

zo trots op jullie moed en kracht.

Ga dan in vrede,

Verspreid het licht.

Het is tijd, hoog tijd …

In liefde,


Mr. Kuthumi, de I.H.R.

door Marit Karssens '


LUISTERBESTAND: 'EEN DIEP VERTROUWEN'